Fotos

Hello… hm… first time I greet somebody. It is that I did not have to go in the school... and I
would want so much to go… I pass my days little more far from the tall houses of the city.
There, the people have different clothes from mine. My own neighborhood has a lot of
factories. Each evening I hear very loud music come out from them. These persons with the
different clothes enter and come out all the time. Most of them wouldn't see me beacuse
they laugh and speak constantly. One or two, sometimes give me money, but I do not take
them. The morning in the waste I find very a lot of things. Bread, apples, orange juice and other
things that I do not know their names. Today I found a plastic glass of coffee but didn;t like it...
It is beautifully when it is sunny, because I do not be cold and I can gather bottles. They are so
much in each corner in black sachets. I strike them with little woods and I heard music. Better
than the one that is heard in the factories and resembles as if the people cry and fighting. When
Igrow I want to become a musician. My each song I will put it in a bottle, from them I have
gathered. I will fly it in the sea until find it by the persons with the different clothes.
It will be my last hope…hm...or their last hope…

A homeless boy...

for the copy
Happysad


Γεια σας...χμμ...πρώτη φορά χαιρετώ κάποιον. Είναι που δεν έχω πάει στο σχολείο...
και θα ήθελα τόσο πολύ να πήγαινα...Περνώ τις μέρες μου λίγο πιο μακρία από τα
ψηλά σπίτια της πόλης. Εκεί οι άνθρωποι έχουν διαφορέτικα ρούχα από τα δικά μου.
Η δικιά μου γειτονιά έχει πολλά εργοστασία. Κάθε βράδυ ακούω πολύ δυνατή μουσική
να βγαίνει από αυτά. Μπαίνουν και βγαίνουν αυτοί οι άνθρωποι με τα αλλιώτικα ρούχα.
Οι πιο πολλοί δε με βλέπουν γιατί γελάνε και μιλάνε συνέχεια. Ένας δυό, καμιά φορά
μου δίνουν λεφτά, αλλά εγώ δεν τα παίρνω. Το πρώί στα σκουπίδια βρίσκω πάρα πολλά
πράγματα. Ψωμάκια, μήλα, πορτοκαλάδες και άλλα πράγματα που δεν ξέρω πως τα
λένε. Σήμερα βρήκα ένα πλαστικό ποτήρι καφέ αλλά δε μου άρεσε...Είναι ωραία όταν
έχει ήλιο, γιατί δεν κρυώνω και μπορώ να μαζεύω μπουκάλια. Είναι τόσα πολλά σε
κάθε γωνία μέσα σε μαύρες σακούλες. Τα χτυπάω με ξυλαράκια και ακούγεται μουσική.
Πιο καλή από αυτή που ακούγεται στα εργοστάσια και μοιάζει σαν να μαλώνουν
και να κλαίνε οι άνθρωποι. Εγώ όταν θα μεγαλώσω θέλω να γίνω μουσικός. Κάθε
τραγούδι μου θα τo βάζω σε ένα μπουκάλι, από αυτά που έχω μαζέψει. Θα το πετάω
στη θάλασσα μέχρι να το βρούνε οι άνθρωποι με τα διαφορετικά ρούχα. Θα είναι η
τελευταία μου ελπίδα...χμ..ή μήπως η δικιά τους...

ένα άστεγο αγόρι...

για την αντιγραφή
Happysad


And for sountrack the song “Every madcap lad” (κάθε τρελό παιδί)
Lyrics and music: Manos Hadjidakis
Singing : Fleury Dandonaki