Fotos

Photographer's Note

Το γεφύρι του Νούτσου ή Κόκκορου με τη μοναδική καμάρα του βρίσκεται μεταξύ των χωριών Κουκούλι, Δίλοφο και Κήποι στο Κεντρικό Ζαγόρι. Πρωτοχτίστηκε το 1750 με χρήματα του Νούτσου Κοντοδήμου, αλλά πολλές φορές χρειάστηκε να επισκευασθεί ή και να χτιστεί από την αρχή. Στη συντήρηση ή την ανακατασκευή του συμμετείχαν πολλοί, ανάμεσα στους οποίους ο μυλωνάς Γρηγόρης Κόκκορης από τον οποίο πήρε το ένα από τα δύο ονόματά του. Το πέτρινο αυτό γεφύρι αν και πολύ παλιό, σώζεται σε καλή κατάσταση.
Οδηγίες Πρόσβασης:
Πήγαίνοντας από Ιωάννινα για Κήπους περίπου στο 35ο χλμ. συναντάμε στο δεξί μας χέρι το πολυφωτογραφημένο αυτό γεφύρι.
Ημερομηνία Καταγραφής:
Σάβ, 24/09/2011
Νομός: ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Κοινότητα: Κουκούλι
Συντεταγμένες: N 39° 51΄43,0΄΄ E 020° 46΄30,9΄΄
Υψόμετρο: 747
Παρακείμενα Κτίσματα:
α) μύλος του Κόκκορου, β) εικόνισμα σε μικρή σπηλιά, γ) Ξωκκλήσι Αγίας Παρασκευής
Χρονολογία: 1750
Χορηγός: Νούτσος Κοντοδήμος από Βραδέτο
Συντήρηση: α) Αλέξης Νούτσος (τέλη 18ου � αρχές 19ου αιώνα), β) Γρηγόρης Κόκκορος (1910-1911), γ) Ένωση Ζαγορισίων (1960)
Ονοματολογία:
Στο ίδιο σημείο υπήρχε παλιότερα ένα άλλο γεφύρι, το οποίο χρησιμοποιούσαν και για να τιμωρούν τους ζωοκλέφτες: Για να διαπιστώσουν αν ένας ύποπτος ήταν ζωοκλέφτης, τον ανάγκαζαν να περάσει το γεφύρι, κουβαλώντας μια γίδα στην πλάτη. Αν περνούσε ή αν ομολογούσε την πράξη του, αθωονόταν. Διαφορετικά, η τιμωρία του ήταν ο πνιγμός στο ποτάμι. Κοντά στο γεφύρι βρίσκεται η «σπηλιά του Νταβέλη», που αποτέλεσε καταφύγιο του ληστή Γιώργου Νταβέλη το καλοκαίρι του 1881, όταν τον κυνηγούσε τουρκικό σταρτιωτικό απόσπασμα. Ο Νταβέλης απέδωσε τη σωτηρία του στην Αγία Παρασκευή, επειδή κοντά στο γεφύρι βρίσκεται ένα ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής. Για το λόγο αυτό, ο ληστής κατασκεύασε το εικόνισμα μέσα στη μικρή σπηλιά. Το 1910 το γεφύρι έπαθε σοβαρή ζημιά και ανέλαβαν να το επιδιωρθώσουν τα γύρω χωριά μαζί με το τούρκικο δημόσιο. Τότε διέθεσε ένα μικρό ποσό και ο Γρηγόρης Κόκκορος απο το χωριό Κουκούλι ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης του γειτονικού μύλου. Έτσι το γεφύρι πήρε το δεύτερο όνομά του. Το 1977 το γεφύρι έπεσε θύμα μιάς φήμης οτί περιείχε θησαυρό. Άγνωστοι κατέστρεψαν τμήμα του καλντεριμιού στην προσπάθεια τους να βρούν το θησαυρό. Ευτυχώς την ζημιά διόρθωσε η αρχαιολογική υπηρεσία και το γεφύρι στέκει και πάλι περήφανο.
Μορφή: Μονότοξο
Άνοιγμα Τόξου: 23,60 μ. (άνοιγμα τόξου) - 0,60 μ. (άνοιγμα παραθύρου)
Ύψος Τόξου: 13,30 μ.
Μήκος Καταστρώματος: 36,40 μ.
Πλάτος Καταστρώματος: 2,67 μ.
Κατάσταση: Πολύ καλή
Επιγραφή: Δυσανάγνωστη
Βιβλιογραφικές και Γραπτές Πηγές:
α) Νίτσα Συνίκη � Παπακώστα, Πέτρινα γεφύρια, εκδ. Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ιωαννίνων, 2002, σ. 108 β) Σπύρος Μαντάς, Τα Ηπειρώτικα Γεφύρια, εκδ. Λαϊκό Πολύπτυχο, Αθήνα 1984, σ. 34 γ)Γιώργος και Έυη Μπελληγιάννη, Πέτρινα τοξωτά γεφύρια της Ελλάδας, εκδ. Μίλητος, 2011, σ. 30-31 δ)www.petrinagefiria.uoi.gr ε)apeirosgaia.wordpress.com

pajaran marcou esta nota como ϊtil

Photo Information
Viewed: 592
Points: 0
Discussions
  • None
Additional Photos by Giorgos Marossis (dim) Silver Workshop Editor/Gold Note Writer [C: 0 W: 13 N: 505] (3952)
View More Pictures
explore TREKEARTH